Cukier w postaci monosacharydów lub dwusacharydów znajdujemy w pożywieniu takim, jak słodycze, owoce, masło orzechowe, warzywa w puszkach, kostki rosołowe, lekarstwa, pasta do zębów, witaminy i bez mała wszystkie tak zwane produkty ‘beztłuszczowe”.

Zagrożenie dla zdrowia jakie stosowi jego regularne spożycie jest bezsporne. Zaobserwowano, że cukry proste potęgują objawy astmy, nasilają objawy chorób psychicznych, powodują zmienność nastrojów, zmiany osobowości, wspomagają powstawanie chorób układu nerwowego, przyspieszają rozwój chorób serca, wywołują cukrzycę, powodują powstanie kamieni żółciowych, przyspieszają wzrost ciśnienia, wywołują artretyzm, jednym słowem po prostu zabijają Cię!

Niektóre szkodliwe rafinowane cukry (omówione poniżej) prawie zawsze zmieniają się bezpośrednio w tłuszcz! Glukoza, fruktoza, cukroza, galaktoza, maltoza i laktoza są trawione i przyswajane z tak dużą prędkością, że organizm musi je zmienić w tłuszcze nasycone, które są kleiste z natury i dostają się do systemu naczyń krwionośnych. Zatkane w ten sposób arterie zwiększają szanse na wylew, cukrzycę i osłabiają wydolność fizyczną.

Wysokie spożycie cukru niszczy wytrzymałość mięśni i w sposób dramatyczny ogranicza ich siłę!

Komórki mitochondrialne mięśni rozkładają cząsteczki glukozy potrzebnej do wytworzenia energii w mięśniach. Jednym z produktów ubocznych cyklu energii jest dwuwęglan octanowy, ocet.

Octany stanowią budulec dla cholesterolu. Jeśli octany powstają szybciej niż mogą zostać spalone, w wyniku reakcji enzymatycznej wewnątrz naszych komórek powstaje nadmiar cholesterolu i tłuszczy nasyconych. Powoduje to, że czerwone ciałka krwi stają się powolne, kleiste i niewydolne, wokół organów i w warstwie podskórnej powstają złoża nadmiernej ilości tłuszczy nasyconych lub ‘korki’ cholesterolu wewnątrz systemu naczyń krwionośnych. Utrudnia to transport ważnych substancji odżywczych i tlenu do obwodowych komórek mięśniowych.

Na nieszczęście dla tych, którzy delektują się słodkim smakiem, proces ten ma tendencję do przebiegania w jednym kierunku. I tak cukier zamienia się w tłuszcz, ale już tłuszcz uparcie pozostaje w postaci depozytu tłuszczu i jedynie surowy post lub niezwykle duże zużycie kalorii może spowodować, że zostanie zużyty jako źródło paliwa.

Mózg, jako organ, pełni w tym cukrowym równaniu wyróżniającą się rolę. Ludzkie życie i maksymalna efektywność mózgu zależy od zaspokojenia zapotrzebowania tego organu na szczególne paliwo jakim jest glukoza, kwas glutaminowy, czy ketony.

Jeśli glukoza jest nieobecna lub jej ilość jest niska z powodu niedożywienia lub dużego zużycia kalorii podczas intensywnych ćwiczeń fizycznych, organizm musi je uzupełnić lub pobrać z zapasów.

Dieta bogata w rafinowane węglowodany stymuluje nieprawidłową rekcję trzustki, która wytwarza insulinę w celu obniżenia poziomu cukru we krwi. Duża ilość spożywanego cukru może także podwyższyć aż czterokrotnie poziom kortyzonu i cholesterolu. Stałe wysokie spożycie prostych cukrów prowadzi do nadmiernego stymulowania, wręcz ‘wypalenia’ normalnych funkcji w zdrowej trzustce i nadnerczach. (czytaj więcej…)

Zapraszamy Państwa serdecznie do nowo uruchomionego pasażu handlowego, w którym prezentujemy wiele produktów dla nowoczesnych kobiet.

Jak zagłosuje Wiejska?

Najnowszy trend w ochronie lotnisk stanowią rentgenowskie skanery ciała (Backscatter Advanced Imaging Technology, AIT), zachwalane jako potężny środek wirtualnego obszukiwania podróżnych bez stosowania krępującej kontroli osobistej.

Chociaż reklamowane są jako całkowicie bezpieczne ze względu na niski poziom promieniowania, podróżni obawiają się tych urządzeń – i nie tylko dlatego, że obsługa zobaczy na ekranie intymną nagość – ale dlatego, że przerażeni są konsekwencjami, jakie te urządzenia mogą mieć dla zdrowia.

Wygląda na to, że trochę zdrowej paranoi może być dobrą rzeczą. Według popularnego poglądu tak zwane “promieniowanie terahercowe”, na którym bazują skanery backscatter, jako niskoenergetyczne jest nieszkodliwe – za słabe, by mogło prowadzić do genetycznych bądź komórkowych uszkodzeń. Nowe badania wykazują jednak, że ten popularny pogląd może być całkowicie błędny.
(czytaj więcej…)

Poniżej przedstawię najciekawsze fragmenty z książki profesora Hartenbacha zatytułowanej „Mity o cholesterolu”.

Wstęp:
Obniżanie poziomu cholesterolu we krwi oznacza krociowe zyski, głównie dla firm farmaceutycznych, lekarzy oraz producentów margaryny. Natomiast zgodnie z opinią profesora Hartenbacha, którą podzielają wybitni naukowcy, działanie to jest całkowicie bezcelowe, często szkodliwe, a w wielu przypadkach, stwarza wręcz zagrożenie życia.
Przypadek leku Lipobay, obniżającego poziom cholesterolu we krwi, wycofanego z obrotu, po doniesieniach, że po jego przyjmowaniu zmarło kilkadziesiąt osób, wywołał przerażenie opinii publicznej. Natomiast mało kto rzeczywiście zdaje sobie sprawę, na jak ogromną skalę umyślnie dezinformuje się obywateli, co do domniemanej szkodliwości cholesterolu.

„…Cholesterol w żaden sposób nie przyczynia się do rozwoju miażdżycy oraz zawału serca…”.

„…Wszystkie naukowe publikacje ostrzegają przed stosowaniem leków obniżających poziom cholesterolu…”.

„…Szybko zapomniano o skandalu z lekiem Lipobay…”. (czytaj więcej…)

Doktor William Horatio Bates był bez najmniejszych wątpliwości geniuszem na miarę XX wieku. W wieku przyspieszonego postępu naukowo-technicznego wyprzedził swoją epokę o całe stulecie, co w czasach wcześniejszych oznaczałoby minimum kilkaset lat. To jeden z aspektów znamionujących cechy geniuszu.

Kolejne cechy to tytaniczna praca i zdolność do wysunięcia całkowicie nowej teorii, której założenia diametralnie różniły się od współczesnych mu naukowych ustaleń, nota bene niewiele różniących się od aktualnych poglądów oficjalnie lansowanych przez okulistykę w zakresie ogólnej fizjologii, mechaniki i optyki funkcjonowania oka.

Miarą jego geniuszu i tytanicznej pracy były dziesiątki tysięcy wyleczonych pacjentów, a niejako skutkiem ubocznym, głęboki ostracyzm środowiska medycznego. Chociaż teoria Bates`a jest często kwestionowana w części teoretycznej, jako oparta na błędnych założeniach, to jednak nikt nie kwestionuje setek tysięcy udokumentowanych przypadków osób, które dzięki jego metodzie odzyskały prawidłowy wzrok. Warto w tym miejscu dodać, że jak zwykle w takich sytuacjach do Bates`a trafiały najtrudniejsze przypadki, osoby najbardziej zdesperowane, którym nikt nie potrafił pomóc.

To co jest również znamienne dla genialnych odkryć, to fakt że postać i sama metoda Bates`a jest stosunkowo mało znana i chociaż dzięki niemu na całym świecie żyją miliony dobrze widzących osób, to na naszym rodzimym gruncie mało który okulista w ogóle słyszał o takiej postaci i tej metodzie leczenia wzroku.

Dr William H. Bates urodził się w Newark w Stanie New Jersey w 1860 r. Ukończył Comell University w 1881, stopień medyczny uzyskał w 1885 w College of Physicians and Surgeons. Rozpoczął praktykę w Nowym Jorku, równocześnie pracując w Manhattan Eye and Ear Hospital, Bellevue Hospital (1886-88) i w New York Eye Infirmary (1886-96).

Otrzymał tytuł profesora w wieku 26 lat, prowadził prace badawcze odkrywając wraz z zespołem między innymi adrenalinę, wykładał w New York Postgraduate Medical School and Hospital w latach 1886-91. W 1886 zrezygnował z pracy w szpitalach zajmując się przez szereg lat pracami badawczymi. Po powrocie do praktyki pracował w Harlem Hospital (1907-22). Książkę „Better Eyesight Without Glasses” opublikował po raz pierwszy w 1919, a więc niemal po trzydziestu latach leczenia pacjentów, pracy badawczej i naukowej – w wieku 59 lat.

Metoda Bates`a została rozwinięta i udoskonalona (o ile było to w ogóle możliwe) przez szereg jego następców i obecnie jest powszechnie uznawana, stosowana i nauczana w instytutach naturoterapii na całym świecie. Bates prezentując wyniki swoich badań i rewelacyjne rezultaty stosowania swojej metody był w ostrej opozycji do naukowego establishmentu swoich czasów.

Jak można zauważyć, ta książka jest w dużej mierze polemiką z powszechnie wówczas akceptowanymi teoriami i praktyką leczenia wad i chorób oczu. Co więcej ta książka i zawarte w niej treści nie przystają również do współczesnych nam poglądów okulistów końca XX wieku.

Po zapoznaniu się z treścią książki Bates`a, czytelnik zdobędzie świadomość tego, że rzeczywiście jedno jest pewne: czas zmienić ustalone przed z górą stu laty poglądy dotyczące funkcjonowania i wad wzroku.

O ile same założenia i teoretyczne podstawy metody Bates`a bywały przyczyną sporów, o tyle nikt nie kwestionował jego rzeczywistych, nieraz graniczących z cudotwórstwem udokumentowanych w pracach naukowych i archiwach dokonań. Przypadki wyleczeń pozornie beznadziejnych przypadków, były przedmiotem badań i dociekań wielu współczesnych Bates`owi okulistów podejrzewających oszustwo naukowe, a nawet szarlatanerię.

Jednakże sam Bates był zarówno lekarzem jak i naukowcem i jego praca spełniała wszelkie wymogi metodologii jak i weryfikacji przeprowadzonych badań i eksperymentów. Na koniec sami wyleczeni z przeróżnych chorób i wad wzroku stanowili naoczne świadectwo skuteczności metody.