Jemy nie tylko sól przeznaczoną do posypywania dróg, ale także masło nadające się do zastosowania w przemyśle i mięso – “podłogówkę”

Po tym jak CBŚ zamknęło trzy firmy sprzedające sól odpadową zamiast spożywczej, warto zadać sobie pytanie o inne produkty spożywcze. Ile szynki jest w szynce i dlaczego widzimy na niej tęczowe refleksy? Czy chleb razowy jest razowy? Co ma wspólnego parówka cielęca z cielęciną, a baranina w kebabie z baranem? Dlaczego bułeczki z pieca nie są świeże? W czym pływa panga? Czy to, co znajdujemy w jogurtach, to owoce, i co zawierają produkty dumnie nazywane masłem? Czy jemy jaja od kur bez dziobów?

Polska jako członek Unii Europejskiej dostosowała swoje wymogi produkcji spożywczej do norm unijnych (czyli obniżyła wymagania jakościowe dla producentów). Obecnie obowiązuje zasada zgodności etykiety z zawartością. Przykładowo: pasztet z zająca o kilkuprocentowej zawartości zająca (niewyczuwalnej niemal przez kubki smakowe) może nosić fałszywą nazwę używającą słowa “zając”, pomimo że większość mięsa w nim zawartego będzie pochodzenia wieprzowego. Co więc jemy?

Chleba naszego…

…zdrowego i nieoszukanego daj nam, Panie! Odkąd powstała moda na zdrowy, ciemny, razowy chleb, producenci pieczywa przechodzą samych siebie, żeby uzyskać odpowiedni kolor i obejść przepisy. Zamiast zdrowej mąki razowej do tańszej białej mąki dodawali barwnika, np. karmelu. Kiedy Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych zaczęła wycofywać z obrotu chleby, które zawierały karmel, to zaczęto zaciemniać pieczywo koncentratem słodu. To już nie zakazany barwnik, tylko zaciemniacz. To oczywiste oszustwo, ale Inspekcja rozkłada ręce – takie mamy prawo. A co z białym pieczywem? Nie należy zbytnio wierzyć nazewnictwu. Często na etykiecie występuje nieprawidłowa kolejność użytych mąk. Na wielu produktach zaznaczona jest najpierw mąka żytnia, a potem pszenna – bo klient obecnie woli mąkę żytnią, a proporcja jest zupełnie odwrotna – więcej jest pszennej. Inspekcja wystawia też mandaty (niestety jedynie do 500 zł) za dodawanie polepszaczy do chleba „tradycyjnego” i nieuwzględnianiu tych składników na etykietach. Ostatnią zmorą „chleba naszego powszedniego” jest marketingowy zabieg sprzedawania pieczywa „prosto z pieca” (popularny zwłaszcza w supermarketach). To pieczywo jest tanie, gorące, kruche, a po kilku godzinach staje się czerstwe. Dlaczego? Bowiem nie jest wypiekane w sklepie. To produkt wielkich firm. Tradycyjni piekarze informują o sztucznym przerywaniu procesu fermentacji bułek czy chleba, które jako półprodukt trafiają zamrożone do sklepów. Aby taki chleb mógł być wypieczony, dodaje się do niego składniki “E”. Krajowa Rada Piekarstwa i Cukiernictwa walczy o nazywanie takich wypieków „chlebopodobnymi”. W zeszłym roku sprawą zaopiekował się nawet PSL, ale szybko złożył broń. Platformie Obywatelskiej na dobrym pieczywie nigdy nie zależało, więc w najbliższym czasie jakość polskiego chleba się nie zmieni.

Tęczowa szynka

W Internecie każdy z łatwością znajdzie oferty dla firm zajmujących się przetwórstwem mięsnym. Solanki do nastrzyku szynek i wędzonek, smak do szynki, izolat białka sojowego, Protec K-Di, Phosphat Nicht Visceus – to oferta firmy Ja-Mar, która chwali się tym, że: „Dzięki zastosowaniu naszych solanek (…) trwałość do co najmniej 30 dni lub po zastosowaniu PROTEC K-DI do ponad 45 dni. Solanka zawiera fosforany o pH bardzo oddalonym od punktu izoelektrycznego białka”. I nic szczególnego nie odróżnia tej firmy od dziesiątków innych. Po prostu w Polsce niemal wszystkie szynki są oszukane. Wędliny rozwadnia się jak zupę z kostki bulionowej i utrzymuje we względnej świeżości przez tygodnie. O rekord walczy Dania, która sprzedaje produkt zwany szynką o zawartości wody… 60 proc. Prowico z Holandii (w Polsce przedstawicielem handlowym jest Dydona sp. z o.o.) oferuje pełną gamę cudów wszelkiej maści, w tym i stabilizatory pozwalające na utrzymanie poziomu wody w skali 1:10. Nie jest to rekord, bo Prowico oferuje i wersję turbo o parametrach 1:40. Ta reszta produktu finalnego to kość, resztki mięsa i białka kolagenowe (produkcji Prowico rzecz jasna) podnoszące poziom zawartości protein. W Polsce zazwyczaj z kilograma szynki robi się dwa kilogramy „szynki” (a czasami dużo więcej). Wstrzykiwana solanka z fosforanami wchodzi z reakcję ze światłem i dlatego właśnie widzimy na plasterku takiej szynki całą paletę tęczowych kolorów. Tymi samymi świństwami szprycowane są także kiełbasy (wykonywane zazwyczaj z odpadów mięsnych nazywanych przez masarzy „podłogówką”). W “dobrej” masarni nic się nie marnuje… Oczy, jelita, macice, rogi… wszystko da się zmielić i sprzedać. Stabilizatory, białka proteinowe, solanki i inne świństwa wstrzykiwane są także w kurczaki. Taki nielot dłużej poleży i więcej waży, a przez to kosztuje odpowiednio drożej. Zresztą tak samo szprycowane są ryby, które podczas smażenia na patelni w oczach tracą objętość. A skoro jesteśmy przy rybach, to odradzam pangę, która pochodzi z Wietnamu, ze sztucznej hodowli w delcie Mekongu. A delta Mekongu jest po prostu ściekiem.

Nabiał techniczny

Przede wszystkim nie jest masłem to, co masłem się nie nazywa (margaryna, mix, osełka itd.). Prawo mówi o obowiązku zgodności etykiety (składników) z zawartością oraz nazwy z produktem, jednak nie jest już to tak oczywiste w przypadku szaty graficznej opakowania. Znajdujemy więc na półkach produkty masłopodobne z krówkami i masłem na opakowaniu. – Starsze osoby pamiętają charakterystyczny rysunek krowy na maśle śmietankowym. Nasz mózg od razu koduje: to jest masło. Tu mam mistrzostwo Polski: Masło Ekstra, złote opakowanie z krówką i dzieżką do śmietanki. Producent deklaruje 82 proc. tłuszczu mlecznego, a tam jest 72 proc. tłuszczów obcych! – przestrzega Marek Szczygielski, kujawsko-pomorski inspektor jakości towarów rolno-spożywczych. Co jest w tym “maśle”? – Tani olej palmowy najgorszej jakości, zwany oleiną. Żółta maź. On jest przewidziany do celów technicznych, do produkcji smarów. Żeby go związać, dodaje się utwardzacze chemiczne albo tłuszcze o gęstszej konsystencji, np. łój wołowy. Łój utrudnia nam wykrycie fałszerstwa, bo profil rozkładu kwasów tłuszczowych podczas analizy robi się podobny do profilu masła. Czasem dodaje się też sadło, tłuszcz okołojelitowy z uboju świń – dodaje Szczygielski. W tym przypadku konsument ma małe szanse na rozróżnienie podróbki (kłamliwe opakowanie, podrobiony skład), jednak zazwyczaj warto czytać etykiety. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów wyraźnie stwierdza, że: “Zgodnie z prawem masło to produkt zawierający od 80 do 90 proc. tłuszczów mlecznych i żadnych roślinnych”. Może nam jednak wpaść do głowy pomysł zakupienia Masła Polskiego Śmietankowego Spółdzielni Mleczarskiej „Mlekovita”. Produkt nazywa się masłem. Tłuszczów zawiera jedynie 60 proc., ale z boku, małym druczkiem znajdziemy napis: „Masło o zmniejszonej zawartości tłuszczu”. Podobnych trików jest mnóstwo. Moja rada – kupujcie Państwo przetwory mleczarskie z polskich, starych spółdzielni mleczarskich (różne OSM-y). Identycznie jak masło należy rozpoznawać sery. Kontrole często stwierdzają zaniżoną zawartość tłuszczu nawet w tak znanych serach jak salami, gouda czy edamski. Jednak te sery aspirują przynajmniej do prawdziwych serów, czego nie można powiedzieć o imitacjach serów. W polskich sklepach trafić można nierzadko na wyroby seropodobne. Niestety nie zawsze są tak oznaczone. Od serów tradycyjnych różnią się domieszką łoju zwierzęcego… Warto też dobrze zastanowić się nad zakupem jogurtu dla dziecka. Skrobia kukurydziana modyfikowana, mączka chleba świętojańskiego albo żelatyna wieprzowa są niezwykle często stosowane przy produkcji jogurtów czy śmietany. Dodatkowo do jogurtów owocowych zazwyczaj nie dodaje się owoców tylko tzw. wsady owocowe, które przypominają dżem lub syrop owocowy.

Jaja z trójką

Zwróćcie Państwo uwagę na cyferki na skorupkach. Na jajkach, które zakupujemy jest pieczątka, składająca się z 11 znaków. Z punktu widzenia konsumenta najważniejsza jest pierwsza cyfra, która informuje o tym, w jakich warunkach hodowała się kura. Niemal wszystkie jaja w naszych sklepach to tzw. trójki. Jajka z cyfrą 3 oznaczają, że kury, które je zniosły, hodowane były w niewielkich klatkach po kilka sztuk. Panuje tam ogromny ścisk. Kury praktycznie nie mogą się ruszać. Aby zapobiec agresji, obcina się im dzioby. Dodatkowo otępiane są przez sztuczne światło. Przez warunki, w jakich są hodowane, żyją krótko. Jajka z dwójką znoszą kury mające własną grzędę i ściółkę. Na spacer nie mogą jednak liczyć. Jajka z cyfrą 0 (ekologiczne) i 2 (od kur “podwórkowych”) są towarem luksusowym, trudnym do zdobycia. Tymczasem wróćmy do naszych trójek, które jemy na co dzień. Poza ewidentnym znęcaniem się nad kurami w czasie produkcji tych jajek, sposób faszerowania tych ptaków różnymi chemicznymi odżywkami powoduje, że jajka z trójką zawierają największą ilość hormonów i antybiotyków spośród wszystkich typów jaj.

***

Mam nadzieję, że po tej lekturze nie muszę już pisać, ile wspólnego ma baranina z tureckiego kebabu z prawdziwym baranem. Jeśli już ktoś zdecyduje się na orientalne smaki (chociaż polski kebab niewiele ma wspólnego z tradycyjną turecką potrawą o tej samej nazwie) to polecam raczej kebab z kurczaka. Oczywiście możemy trafić na kurczaka, który urósł na sterydach w ciągu kilku tygodni, w ścisku, pod dachem, a potem przeszedł obróbkę techniczną… ale z dwojga złego lepszy taki kurczak niż „baran” ze świńskiej „podłogówki”. Czy więc nie można zjeść zdrowo i smacznie? Owszem, ale wymaga to nieco zachodu. Najprościej pójść do sklepu ekologicznego, ale uwaga: na rynku pełno jest oszustów imitujących certyfikowane produkty rolnictwa ekologicznego. Każdy produkt eko-, bio-, organic- musi mieć specjalny atest wydany przez jednostki certyfikujące zarejestrowane w Ministerstwie Rolnictwa i nadzorowane przez głównego inspektora jakości towarów rolno-spożywczych oraz posiadać na etykiecie stosowne oznaczenie. Te produkty naprawdę są świetne. Tyle że za takie zakupy zapłacimy odpowiednio drożej. Innym sposobem jest wyszukanie metodą prób i błędów swoich, w miarę możliwości sprawdzonych firm (najlepiej małych) lub – co polecam szczególnie – zaprzyjaźnienie się z zaufanymi rolnikami i kupowanie na bazarach w małych miasteczkach. Może produkty nie zawsze spełniać będą różne wydumane unijne dyrektywy, ale zjedzenie jajka od kury, która chodzi po trawie i zjada robaki, widziała słońce i siedziała na grzędzie – to w XXI wieku nie lada luksus.

Robert Wit Wyrostkiewicz
(Autor był pracownikiem Wydziału Rolnictwa i Jakości Żywności, Departamentu Rolnictwa i Ochrony Środowiska, Urzędu Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego)
Artykuł ukazał się w najnowszym numerze „Naszej Polski” Nr 11 (854) z 13 marca 2012 r.

Related posts:

1. Nieżywi lekarze nie kłamią
2. Witamina B17 (laetrile) – lekarstwo na raka
3. Mity o cholesterolu

Źródło w języku angielskim: http://www.naturalnews.com/033998_influenza_vaccines_effectiveness.html

Related posts:

1. Lekarze nie chcą przyjąć dziecięcej szczepionki…
2. Ukrywane fakty na temat szczepień
3. List od prof. Marii Doroty Majewskiej

Dnia 14 września br. świat ponownie obiegła straszliwa wieść:

„Mamy nową pandemię !”

Jak zwykle tym, kto nadał to zatrważające ostrzeżenie, była WHO (Światowa Organizacja Zdrowia). Oto co czytamy w komunikacie Reutersa (link):

LONDYN, 14 września (Reuters) – Odporne na leki formy gruźlicy (TB) rozprzestrzeniają się w zastraszającym tempie w Europie i zabiją tysiące ludzi, chyba że władze powstrzymają pandemię, ogłosiła w środę Światowa Organizacja Zdrowia (WHO).

„Dane są przerażające” powiedziała na konferencji prasowej w Londynie Lucica Ditiu, sekretarz wykonawczy Partnerstwa Stop TB. „To jest bardzo dramatyczna sytuacja.” – dodała.

„Gruźlica zabija rocznie około 1,7 mln osób. Zakażenie wywołane jest przez bakterię Mycobacterium tuberculosis, niszczy tkanki płucne. Bakterie te łatwo rozprzestrzeniają się w powietrzu i mogą być wdychane przez innych.”

„Jest już 440.000 pacjentów gruźlicy typu (MDR-TB) oraz (XDR-TB), czyli odpornej na leki i choroba ta rozprzestrzenia się szybko po całym świecie, w tym w Europie.”

Innymi słowy, WHO twierdzi, iż właśnie teraz mamy pandemię, bardzo niebezpiecznej, odpornej na leki gruźlicy, gdzie Europa jest jednym z aktualnie najbardziej zagrożonych regionów !

Czy i tym razem WHO próbuje wykreować panikę, aby zmusić świat do szczepień ? Aby zarazić się gruźlicą, wystarczy być w zasięgu kilku metrów od chorego, a ten wystarczy że sobie kaszlnie. Odpowiednia kampania, podająca zastraszające liczby chorych i ofiar śmiertelnych, na pewno skłoniłaby spora część wystraszonego, a raczej zastraszonego w międzyczasie społeczeństwa, do poddania się „nowym rygorom” medycznym, czyli zaproponowanym testom na obecność wirusa i ew. szczepionkom.

Na pewno już niedługo, koncerny farmaceutyczne, tak samo jak w przypadku świńskiej grypy, opracują jakąś nową szczepionkę, której nie będzie niestety czasu przetestować, a która będzie „jedynym ratunkiem” dla zarażonej ludzkości.

Może być i tak, że tym razem zagrożenie jest jak najbardziej realne i na pewno w jakimś stopniu jest, ale…

Tym co mnie niepokoi, jest artykuł dziennika AlJazeera, z 20 lipca tego roku, w którym ostrzega ona przed niebezpiecznymi dla zdrowia i wadliwymi jeśli chodzi o wyniki, testami na obecność gruźlicy.

„To jest wielomilionowy biznes” – pisze AlJazeera, mając na myśli produkcję i sprzedaż takich testów przez koncerny farmaceutyczne (link).

„Większość z tych wadliwych testów została wyprodukowana w Europie i Ameryce Północnej, w krajach takich jak: Francja, Włochy, Niemcy, Holandia i USA. Zostały one wyprodukowane przez te kraje i sprzedane do wielu krajów, głównie trzeciego świata, pomimo braku niezbędnej atestacji.” – dodaje dziennik.

„Zycie pacjentów było w niebezpieczeństwie”. „Testy te, mam na myśli wszystkie 18 odmian dostępnych na rynku, muszą zostać natychmiast wszędzie wycofane” – stwierdził w wywiadzie dla Aljazeery Mario Raviglione, Dyrektor organizacji – Stop TB department, podlegającej WHO.

To wszystko działo się raptem 2 miesiące temu. Co się zmieniło od tamtego czasu ? Nic !

Już wtedy podawano tą samą liczbę ofiar gruźlicy na świecie, lecz WHO nie ostrzegało wtedy jeszcze o światowej pandemii gruźlicy, choć artykuły na ten temat były publikowane w różnych dziennikach i czasopismach, co najmniej przez ostatnie 3 lata !

W „Disabled World” opublikowano artykuł na temat pandemii gruźlicy odpornej na aktualnie dostępne lekarstwa (także z data lipcowa br.), w którym przedstawia się informacje niczym nie różniące się od tych, które aktualnie prezentuje WHO. Skąd taka opieszałość tej organizacji, która jest przecież odpowiedzialna za nasze bezpieczeństwo zdrowotne ?

Opieszałość ta, wydała się nam tym bardziej dziwna, kiedy przeczytaliśmy artykuł, opublikowany w CNN Health (link) 3 lata temu (sic!), w którym autorka – Patrice Poltzer, opisuje dokładnie ten sam problem, czyli rozprzestrzeniającą się epidemię bakterii gruźlicy, odpornych na lekarstwa (te same rodzaje wirusa).

Co takiego sprawiło, ze WHO zdecydowało się dopiero teraz ogłosić pandemię ? Dlaczego nie ostrzegali ludzi wcześniej ? Dlaczego już 3 lata temu nie podjęto odpowiednich działań zapobiegawczych ?

Chyba że, korporacje farmaceutyczne dogadały się w ostatnich 2 miesiącach z WHO, dorabiając niezbędne testy i teraz będą je chciały sprzedać nam – Europejczykom, zapewniając że są zmodyfikowane i bezpieczne. Bądź co bądź, dziesiątki czy setki milionów, zainwestowane w produkcję tych testów, nie mogą się zmarnować…

Na przykładzie powyższej historii widać już, ze koncerny te nie maja skrupułów narażać życie tysięcy ludzi, po prostu dla zysków.

Kto się da tym razem nabrać ? Wszystko będzie zależeć od stopnia agresywności kampanii, jaką WHO i lokalne władze, będą w najbliższym czasie przypuszczalnie przeprowadzać (?).

Skąd takie przypuszczenie ?

Otóż, w wyżej wymienionym ostrzeżeniu WHO, kładzie się duży nacisk na fakt, iż to właśnie Europa wydaje się być aktualnie najbardziej zagrożona pandemią gruźlicy, odpornej na lekarstwa. Logicznym następstwem takiego komunikatu, będzie zwiększona kampania władz zdrowotnych i koncernów farmaceutycznych, tym razem pod protektoratem WHO.
Dobrze by było skorzystać z okazji i przypomnieć władzom WHO, iż jak dotychczas zapomnieli poinformować opinię publiczną o wynikach śledztwa, związanego z aferą szczepionkową (ujawnioną pod koniec „pandemii” świńskiej grypy). Śledztwo to trwa już ponad 1,5 roku i powinny być już znane, jakieś jego rezultaty. Niestety, od kiedy świat obiegła informacja, że śledztwo zostało wszczęte, wszelki słuch o jego postępach zaginął.

Źródło: Globalna Świadomość

Related posts:

1. Mity o cholesterolu
2. Nieżywi lekarze nie kłamią
3. Witamina B17 (laetrile) – lekarstwo na raka

Krakowski sanepid ukarał grzywnami 23 rodziców, którzy unikali obowiązku szczepienia swoich dzieci. Liczba takich przypadków wciąż rośnie. Lekarze przestrzegają: Jeśli tak dalej pójdzie, mogą powrócić groźne choroby, o których dawno zdążyliśmy zapomnieć!

Małgorzata, mama trójki dzieci, zaszczepiła tylko swoją najstarszą, dziś już dorosłą córkę. – U drugiej córki po szczepieniu przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi wystąpiły poważne powikłania. Z pięciomiesięcznym dzieckiem trafiliśmy do szpitala, córka omal nie zmarła, a lekarze bezradnie rozkładali ręce – opowiada Małgorzata. Wtedy postanowiła, że więcej szczepić dzieci nie będzie. – Lekarze nie mówią rodzicom o powikłaniach poszczepiennych. A jak się dowiedziałam, mogą być one poważniejsze niż same choroby, przed którymi szczepionka ma chronić – mówi. Najmłodszego dziecka nie szczepi od urodzenia. – Owszem, zdarzają się przeziębienia i typowe choroby wieku dziecięcego, ale nic więcej. Przechodzi przez to normalnie, jak inne dzieci – twierdzi Małgorzata.

Podobnie jak ona uważa coraz więcej osób. Dyskusje między przeciwnikami a zwolennikami szczepień rozgorzały w internecie. „Moja znajoma zaszczepiła córkę przeciwko odrze, po kilku godzinach wylądowała z nią w szpitalu. Mała dostała odrę ( )” – pisze na forum portalu Ekorodzice.pl forumowiczka. Zwolennicy szczepień odpowiadają: – Przez rodziców, którzy nie szczepią dzieci, wrócą choroby uznane za zwalczone. Rozumiem, że można mieć wątpliwości co do szczepień dodatkowych. Ale negowanie zestawu podstawowego jest nierozsądne – denerwuje się Elżbieta Sadowska, mama trzech chłopców.

- Liczba rodziców, którzy uchylają się od obowiązku szczepień, rośnie – przyznaje Anna Armatys, rzeczniczka krakowskiego sanepidu. W ubiegłym roku ponad 530 osób z Małopolski uchylało się od tego obowiązku. Gdy w pierwszym kwartale 2010 roku na szczepienia nie zgłosiło się 250 dzieci, to w ciągu pierwszych miesięcy tego roku takich przypadków było już 350.

Dla porównania: w Poznaniu na celowniku sanepidu znalazło się prawie 600 rodziców, którzy nie zgodzili się na szczepienie swoich dzieci. W Lublinie – 200. Najczęściej nie chcą szczepić dzieci przeciwko odrze, błonicy, krztuścowi, śwince, różyczce i gruźlicy.

Dlatego w stosunku do tych, którzy od szczepień się uchylają, sanepid stosuje kary. Grzywny w wysokości ok. 500 zł otrzymało w ubiegłym roku 23 rodziców z Małopolski. Ci się buntują. – Prawo nie pozwala zmuszać zdrowego człowieka do żadnej procedury medycznej – podkreśla Małgorzata.

Niedawno poznańskim rodzicom, którzy otrzymali od sanepidu kary grzywny za nieszczepienie dzieci, sąd przyznał rację, argumentując, że do takich kar nie ma podstaw prawnych.

- Lekarze nie informują o powikłaniach po szczepieniach, czyli niepożądanych odczynach poszczepiennych (NOP). Rodzice słyszą jedynie, że dziecko może mieć podwyższoną temperaturę czy gorszy apetyt. Tymczasem na liście jest znacznie więcej poważniejszych NOP. Lekarze często nie zgłaszają ich do sanepidu, więc statystyki są czyste – denerwuje się Małgorzata.

Sanepid przekonuje, że szczepienia są bezpieczne. – Wzrost ruchu antyszczepionkowego jest skutkiem pokutujących w społeczeństwie mitów, że szczepionki nie są bezpieczne, że mają skutki uboczne, że mogą powodować autyzm. Tymczasem angielski lekarz, który próbował połączyć te dwa fakty, szczepienie z występowaniem autyzmu, został pozbawiony praw wykonywania zawodu – przekonuje Armatys. I dodaje: – Wszyscy obywatele, których stan zdrowia pozwala, powinni być szczepieni.

Podobnie uważają lekarze: – Szczepienia, przynajmniej obowiązkowe, powinny być realizowane. Nie może być argumentem to, że dzieci na razie nie chorują. Nie chorują, bo zdecydowana część populacji jest zaszczepiona. Jeśli jednak przypadków nieszczepienia będzie więcej, to powrócą choroby dawno zapomniane – tłumaczy dr Mikołaj Spodaryk, pediatra. I dodaje: – Szczepienie to nie moda. To nasza zdrowotna polisa ubezpieczeniowa.

Źródło: Gazeta Wyborcza Kraków

Related posts:

1. Ukrywane fakty na temat szczepień
2. Rtęć w szczepionkach
3. List od prof. Marii Doroty Majewskiej

Related posts:

1. Lekarze nie chcą przyjąć dziecięcej szczepionki…
2. Rtęć w szczepionkach
3. Szczepionki przeciw grypie nieskuteczne

NAUKOWCY “ODKRYWAJĄ” WITAMINĘ B17 (LAETRILE)

Grudzień 2000.
Australijskie gazety donoszą,, że naukowcy w Londynie odkryli “ naturalny system produkujący cyjanek potasu, wytwarzany przez rośliny”, którego zadaniem byłoby lokalizowanie i niszczenie tumorów rakowych u ludzi. Chociaż badacze przedstawiają kassawe, jako roślinne źródło cyjanku aktywnie niszczącego tumory, to KCN zawarty w kassawie jest dokładnie taki sam jak i ten znajdujący się w pestkach moreli, czyli źródle zniesławionej i zakazanej witaminy B 17 Laetrile.

Nie jest to wcale nowe odkrycie, ale tylko lekko zmodyfikowana wersja pracy sławnego biochemika Ernsta Krebsa, który 40 lat wcześniej zidentyfikował i wyodrębnił witaminę B 17. Krebs i jego współpracownicy zaatakowani zostali wściekle przez AMA ( American Medical Association) i międzynarodowe kompanie farmaceutyczne przypuszczalnie dlatego, że jako witamina produkowana z pestek moreli B 17 Laetrile nie mogła zostać opatentowana w celu dostarczania ogromnych profitów dla udziałowców.

I chociaż obecnie owi „szanowani” badacze medyczni w Londynie przyznają ostatecznie, że B 17 może zostać użyta do niszczenia rakowatych narośli, czytelnicy może zechcą przestudiować poniższy raport badawczy, napisany przez autora w 1994 r. i opublikowany w 1995 r.

CZY RAK JEST JEDYNIE CHOROBĄ WYWOŁANĄ NIEDOBOREM WITAMINY?
Pomimo, że wiele alternatywnych kuracji rakowych odniosło sukces w ostatnich latach, niewiele było dyskusji na temat możliwych sposobów zapobiegania, czy też tłumienia raka w zarodku, zanim jeszcze ma on szanse zaatakować, ani też efektywnego kontrolowania go już po ataku. Istnieje również pytanie dlaczego z każdym kolejnym rokiem stajemy się coraz to bardziej podatni na wszelkie odmiany raka. Czy istnieje bezpośrednia więź pomiędzy łatwymi do wykrycia i wciąż narastającymi ilościami chemikaliów i dodatków w naszej żywności i zapasach wody, czy też należy winić za ten stan rzeczy usuniecie pewnych zasadniczych składników z naszych rafinowanych zachodnich diet. Faktem jest i istnieje przytłaczająca ilość dowodów na to, że usunięcie witaminy B 17 z naszej diety odegrało jedną z najistotniejszych ról w zwiększonej podatności na zachorowanie na raka.

Kilka dekad wstecz – dwie książki dostarczyły nam istotnych wskazówek, co do jednego z możliwych powodów alarmującej zwyżki występowania wszystkich form raka. Chociaż adresowane były one do rożnych grup czytelników, obie te książki rozpatrywały możliwe powiązania pomiędzy niedoborem witamin i chorobą. ” Świat bez raka” Edwarda Griffina z Kalifornii przedstawia dowody na to, że witamina B 17 wydaje się być zdolna do zapobiegania atakom przez wszelkie formy raka, podczas gdy druga książka “ Jedz tłusto i chudnij” doktora Ryszarda MacKarness’a – proponuje dietę bogatą w tłuszcze dla zmęczonych próbami utraty wagi według zasady “listka sałaty”.

Na początku jest trudno dopatrzyć się związku pomiędzy tymi dwoma, tak bardzo różniącymi się tematami, ale związek ten jednak istnieje. Na swój indywidualny sposób obydwie książki wskazują na dwie odrębne grupy ludzi ( jedna wegetariańska i jedna mięsożerna), które nie znają przypadku raka lub choroby serca w ogóle, konsumując lokalną żywność w środowiskach, w których się urodzili. Jest to krytyczny punkt, gdyż bez stwierdzenia takowego powiązania łatwo uznanym badaczom medycyny sprowadzić ludzi na błędne tory, zważywszy miliardy dolarów wydawane na badania promocyjne leczenia promieniowaniem i chemoterapią. W latach 50-tych, po wielu latach badań, znany biochemik nazwiskiem dr Ernst T.Krebs wyodrębnił nową witaminę, której nadał liczbę B 17 i nazwę “Laetrile”. W miarę upływu lat tysiące ludzi przekonało się, że Krebs ostatecznie odkrył drogę do całkowitej kontroli nad wszelkimi formami raka czym wywołał podział na zwolenników i przeciwników trwający do dzisiaj. Ale w latach 50-tych Ernst Krebs nie miał pojęcia, w jakim to gnieździe szerszeni ośmielił się zamieszać.

Nie będąc w stanie opatentować B 17 ani też zapewnić sobie wyłącznych praw do witaminy, międzynarodowa farmakologia przypuściła zmasowany atak propagandowy o niespotykanej zjadliwości przeciwko Laetrile, pomimo faktu, że niezbite dowody jej skuteczności w kontrolowaniu raka istnieją.

Dlaczego zapadamy na raka – czy na skutek palenia papierosów, intensywnego nasłonecznienia, czy też jest to efektem toksycznych dodatków do naszej żywności? Dr Krebs tak nie myśli. Całość jego udokumentowych badań biochemicznych wskazuje na fakt, że rak jest po prostu skutkiem niedoboru witaminy B 17, już dawno temu usuniętej z naszych wysoko rafinowanych, zachodnich diet. Krebs postuluje, że tzw. “ czynniki rakotwórcze” są jedynie swoistym wentylem, który ostatecznie ukazuje niedobór witaminy B 17 i jego dewastujące efekty. Wiarygodność twierdzenia Dr Krebsa najlepiej ilustruje przykład niedoboru witaminy C, znany jako szkorbut. Podobnie jak z rakiem, nie istnieje żadne wcześniejsze ostrzeżenie o szkorbucie; organizm nie sygnalizuje niczym, że ciału zaczyna brakować zapasów witaminy C. W jednej minucie pacjent jest zdrową osobą a w następnej jest już chory. Leczenie szkorbutu przebiega również gwałtownie. W ciągu kilku dni ( a czasami godzin), stosowania wysokich dawek witaminy C szkorbut zanika, pojawiając się ponownie tylko wtedy, gdy zapasy witaminy ponownie spadną poniżej pewnego ( nie udokumentowanego) poziomu. Tak więc, jeśli Ernst Krebs ma racje, alternatywne metody leczenia (Essiac, tlen i terapie elektromagnetyczne) skazane są z góry na wątpliwe efekty. W przypadku raka zastąpienie utraconej witaminy B 17 w naszych dietach mogłoby przyczynić się do większej efektywności innych alternatywnych metod leczenia albo też zupełnie je zastąpić.

Dowód, który dr Krebs zaprezentował na przestrzeni lat dla poparcia swego twierdzenia o “ utraconej” witaminie B 17 w naszych dietach jest bardzo prosty. Parę wieków temu zwykliśmy jadąc chleb z domieszką nasion prosa i lnu, bogatych w witaminę B 17, a teraz chleb pszeniczny i żytni, ktory jadamy nie ma jej wogóle. Przez cale generacje nasze babcie zwykły dodawać pokruszone nasiona śliwek, czereśni, jabłek, moreli i innych roślin botanicznej rodziny Rosaceae do swych domowych konfitur i dżemów. Babcia pewnie nie wiedziała, dlaczego to robi, ale nasiona wszystkich tych owoców są jednym z najpotężniejszych źródeł witaminy B 17 na świecie. W tropikach, ogromne ilości B 17 znajduje się w gorzkiej kassawie, znanej również jako tropikalny maniok. Badania dowiodły, że plemię z Himalajów znane jako Hunza, nigdy nie znało przypadku zachorowania na raka, czy serce ponieważ trzyma się swojej tradycyjnej diety, która jest wyjątkowo obfita zarówno w morele jak i w proso. Jednakże, po zastosowaniu zachodniej diety Hunzowie stają się podobnie podatni na te choroby, jak i reszta z nas. Ponieważ Hunzowie jedzą bardzo niewiele mięsa, mogłoby to zachęcić liczne społeczności wegetariańskie do wzajemnego poklepywania sie i wygłaszania proklamacji w stylu: “ Widzicie, mieliśmy racje!”

Jednakże, taka radość jest niezbyt uzasadniona. W poszukiwaniu diety możliwej do zaakceptowania dla tych, co nie życzą sobie przegryzania jednego liścia sałaty na dzień, Ryszard Mac Karness opracował szczegółowe studium sposobu żywienia się Eskimosów, żyjących na polarnych lodowcach oraz amerykańskich Indian, spożywających swoją tradycyjną żywność. W swym naturalnym środowisku obydwie grupy są zasadniczo mięsożerne, spożywając upolowaną zwierzynę, włączając w to łosia i karibu, wspomaganą jedynie dzikimi jagodami, kiedy bywają one dostępne w sezonie. Główą rzeczą, którą MacKarness podkreśla w swej książce “ Jedz tłusto i chudnij” jest fakt, że pomiędzy tymi ludami nie występuje problem otyłości; jest to interesujący fakt, jako że regularnie zajadają się oni zwierzęcym tłuszczem nasyconym co najmniej dwa razy na dzień. Ale bardziej interesującym faktem jest dowód na to, że Eskimosi i Indianie amerykańscy, żyjący w swych naturalnych środowiskach i spożywający naturalną żywność NIGDY nie zapadają na raka ani nie chorują na serce, dokładnie tak samo, jak plemię Hunza w Himalajach, pomimo, że Eskimosi i Indianie amerykańscy są raczej mięsożerni i nie są jaroszami. Dokładne badania wykazują, że jest to efekt działania witaminy B 17. Mięso karibu jest główną cześcią diety obydwu grup. Karibu, które żywią się głównie trawą strzałkową, zawierającą ok. 15.000 mg na kg nitriloside, pierwszorzędnego źródła witaminy B 17. Łososiowe jagody, suszone i spożywane zarówno przez Eskimosów, jak i Indian na równi, zawierają ogromne ilości witaminy B 17. Te znacznie różniące się społeczności, wegetariańskie i mięsożerne pozostają w doskonałym zdrowiu. Jest to szczególnie ważne dla tych, którzy ze względów środowiskowych nie są w stanie wybrać dowolnie wegetariańskiej diety. Taka dieta byłaby całkiem niemożliwa w regionach polarnych, czy na pustyni.

Na nieszczęście, w większości “cywilizowanych” zachodnich kultur, trawy i inna żywność, którą się karmi obecnie zwierzęta domowe, przeznaczone do konsumpcji przez ludzi, rzadko zawiera więcej, niż jedynie śladowe pozostałości nitriloside, chociaż miały je one w wystarczającej ilości, dopóki botanicy i biochemicy nie zaczęli wprowadzać genetycznych zmian w nasze życie roślinne. Oznacza to, że nasze drugorzędne źródło witaminy B 17 ( poprzez konsumpcje mięsa), bardzo szybko wysycha. Podczas gdy Hunzowie i Eskimosi otrzymują przeciętną, jednostkową dawkę witaminy B 17 w wysokości 250 – 3.000 mg na dzień, Europejczycy, spożywający “ zdrową” współczesną żywność, przyjmują jej zaledwie 2 mg. Prowadzi to do zaskakujących wniosków. Jeśli byliśmy w stanie kontrolować szkorbut już wieki temu, jak to się dzieje, że nie jesteśmy w stanie uczynić tego samego z rakiem w dniu dzisiejszym? Faktem jest, że moglibyśmy, gdyby nasze rządy na to pozwoliły. Na nieszczęście, większość rządów ugięła się pod presją ze strony międzynarodowej farmakologii, amerykańskiej FDA ( Food & Drug Administration) i AMA ( American Medical Association). Te instytucje zorganizowały potężne kampanie odstraszające, oparte na fakcie, że witamina B 17 zawiera pewne ilości śmiertelnej trucizny – cyjanku potasu, wygodnie zapominając, że witamina B 12 zawiera również wielkie ilości tej substancji a istnieje w wolnej sprzedaży we wszystkich sklepach z naturalną żywnością na całym świecie.

Witamina B 17 Laetrile Doktora Krebsa ekstrahowana była z pestek moreli a następnie syntetyzowana w formę krystaliczną przy użyciu jego własnego, unikatowego procesu. Wtedy amerykańska FDA zaczęła bombardować media opowieścią o nieszczęsnym małżeństwie, które zatruło się po zjedzeniu surowych pestek moreli w San Francisco. Opowieść dostała się na czołówki wszystkich gazet w USA, chociaż kilku podejrzliwym dziennikarzom, którzy usiłowali ustalić tożsamość nieszczęsnej pary, nigdy się to nie udało, pomimo uporczywych wysiłków. Nacisk ze strony międzynarodowej farmakologii / FDA / trwał nieubłaganie. Od tego momentu spożywanie pestek moreli lub B 17 Laetrile stało się jednoznaczne z popełnianiem samobójstwa. Kiedyś w latach 50-tych Dr Ernst Krebs udowodnił ponad wszelką wątpliwość, że B 17 była kompletnie nieszkodliwa dla ludzi i to w najbardziej przekonywujący sposób. Po przetestowaniu witaminy na zwierzętach, napełnił dużą strzykawkę mega-dozą skoncentrowanej Laetrile, którą następnie wstrzyknął sobie w ramie! Może był to drastyczny sposób, ale awanturniczy Dr Krebs ciągle żyje i cieszy sie dobrym zdrowiem.

Witamina jest nieszkodliwa dla zdrowych tkanek z bardzo prostego powodu: każda molekuła B 17 zawiera jedną jednostkę cyjanku, jedna jednostkę benzaldehydu i dwie jednostki glukozy(cukru) ‘zamknięte’ razem. Po to, aby cyjanek mógł stać się niebezpieczny trzeba najpierw ‘otworzyć’ molekulę, aby go uwolnić, trick którego jest w stanie dokonać jedynie pewien enzym, zwany beta-glucosidase, który jest obecny w całym ciele ludzkim w maleńkich ilościach przy czym jego ilość znacznie wzrasta do znacznych ilości ( stukrotnie wyższych) tylko w jednym miejscu: w siedlisku złośliwego narośla rakowego. Tak więc cyjanek bywa jedynie jakby ‘otwierany’ w miejscu, gdzie znajduje się rak, z drastycznymi efektami, które całkowicie niszczą komórki rakowe, ponieważ benzaldehyd ‘otwiera’ się w tym samym czasie. Benzaldehyd jest śmiertelnie niebezpieczną trucizną, która wówczas działa łącznie z cyjankiem, wytwarzając truciznę sto razy silniejszą, niż każdy z nich z osobna. Połączony efekt tych związków na komórki rakowe najlepiej pozostawić wyobraźni. Ale co z niebezpieczeństwem dla reszty komórek ciała? Inny enzym, rhodanese, zawsze obecny w daleko większych ilościach niż ‘otwierający’ enzym beta-glucosidase w zdrowych komórkach, posiada prostą zdolność kompletnego rozdrobnienia i przetworzenia zarówno cyjanku jak i benzaldehydu w produkty korzystne dla zdrowia. Jak można przewidzieć, komórki rakowe nie zawierają w ogóle rodanezu, co pozostawia je kompletnie na łasce tych dwu niebezpiecznych trucizn.

Pokolenia temu nasi eksperci rolni znali już efekt działania beta-glucosidase, tzn. jego zdolność do uwalniania jednostki cyjanku w molekule B 17 ale wydawało się, że istnieje mnóstwo wątpliwości odnośnie sposobu podejścia do problemu. Uproszczonym rozwiązaniem zdawało się wówczas zaklasyfikowanie wszystkich roślin zawierających molekule B 17 jako “ trujących” a następnie zmodyfikowanie ich genetycznie w celu kompletnego usunięcia zawartości nitriloside dla bezpieczeństwa zwierząt. Jednym z klasycznych przykładów tego ‘poronionego’ rozwiązania był przypadek z 1940 r., w którym australijskie owce okazjonalnie zdychały na skutek nadmiaru cyjanku, pochodzącego z białej koniczyny, o której wiadomo było, że zawiera B 17. Pominięto fakt, że większość owiec spożywających tę samą koniczynę pozostawała żywa, botanicy usunęli genetycznie nitriloside z białej koniczyny. Tymczasem owce, które zdechły to było kilka osobników, które degustowały smakowite fuksje zawierające duże ilości ‘otwierającego’ enzymu beta glucosidase, który reagował natychmiast w owczych żołądkach, powodując ich śmierć. Jeśli botanicy zneutralizowaliby kilka fuksji zamiast milionów ton białej koniczyny, byłoby znacznie więcej witaminy B 17 dostępnej dzisiaj dla ludzi poprzez rynek mięsny.

Tak to ogromne ilości witaminy B 17 zostały usunięte z zachodniej żywności i społeczeństwo stoi teraz przed problemem raka o rozmiarach wcześniej nie spotykanych. Jeśli nawet przyjmiemy, że niedobór B 17 mógłby być najbardziej prawdopodobną przyczyną zaistnienia takich warunków, pozostaje wciąż kwestia tego, co robić dalej i jak ów rak rozwija się do formy zagrażającej zyciu.

W “Świecie bez raka” Griffin wyjaśnia trofoblastyczną teorię raka, proponowaną przez prof. Johna Beard’a z Uniwersytetu w Edynburgu, który twierdzi, że pewne pre-embrionalne komórki w ciąży nie różnią się w sposób widoczny od wysoce złośliwych komórek rakowych. Griffin odnotowuje: “ Trofoblast w ciąży istotnie posiada wszystkie klasyczne cechy raka. Rozprzestrzenia się on i ulega podziałowi bardzo szybko, w miarę jak wgryza się w ściankę maciczną, przygotowując miejsce , w którym embrion może się zagnieździć.”

Trofoblast formowany jest w reakcji łańcuchowej przez inną komórkę, którą Grifin upraszcza do nazwy “ komórka totalnego życia”, a która może ewoluować w jakikolwiek organ albo tkankę, lub alternatywnie w ludzki embrion. Kiedy “ komórka totalnego życia” stymulowana jest w kierunku wyprodukowania trofoblastu poprzez kontakt z hormonem estrogenu, obecnym zarówno u kobiet jak i u mężczyzn, przydarza się jedna z dwu rzeczy: w przypadku ciąży rezultatem jest konwencjonalny rozwój placenty i pępowiny. Jeśli trofoblast jest natomiast stymulowany, jako cześć procesu leczenia, rezultatem jest rak, lub jak Griffin zwraca uwagę: “ Aby być bardziej dokładnym, powinniśmy powiedzieć, że staje się to rakiem, kiedy proces leczenia nie zostaje zastopowany po wykonaniu swego zadania”. Zdumiewający dowód tego twierdzenia istnieje niezbicie. Wszystkie komórki trofoblastu produkują unikatowy hormon, nazywany chorionic gonadotrophic (CGH), który jest łatwo wykrywalny w moczu. Tak więc, jeżeli osoba jest albo w ciąży albo też chora na raka, prosty test ciążowy na CGH powinien potwierdzić każde z osobna lub obydwa razem. Dokładnością wynosi powyżej 85%. Jeśli badania próbki moczu dadzą wynik pozytywny to znaczy, że albo jest to normalna ciąża albo nienormalna narośl rakowa. Griffin odnotowuje: “ Jeśli pacjentem jest kobieta to albo jest ona w ciąży albo ma raka. Jeśli zaś mężczyzna, to tylko może być rak”. Tak więc po co te wszystkie kosztowne biopsje, wykonywane dla sprawdzenia, czy istnieje rak? Można tylko zgadywać, że ubezpieczalnia medyczna płaci lekarzom wyższe kwoty za biopsje, niż za testy ciążowe. W Australii dwa testy ciążowe , ktorych można dokonywać w domu samemu i które są dostępne w każdej aptece, to Discover i Predictor.

Lekarze czytający ten artykuł pewnie będą sie zżymać w świętym oburzeniu w tym momencie, pomrukując: “ Tak, ale gdzie jest DOWÓD? Ano tutaj. Większość ludzi słyszała o “ spontanicznej regresji”, kiedy to rak po prostu znika i jest nadzieja, że nigdy nie powróci. Takie spontaniczne regresje są rzadkie i odmienne w każdej formie raka. Jedna złośliwa odmiana znana jako testicular chorionepiythelioma – cechuje się tym, że nigdy nie spowodowała nawet jednej spontanicznej regresji. Może dokładnie z tego powodu Dr Krebs wyszczególnił ją i objął specjalnymi badaniami, kiedy udowadniał skuteczność B 17 Laetrile w zapewnieniu całkowitej kontroli nad rakiem.

Jak wspomina Edward Griffin, w przemówieniu na bankiecie w San Francisco w dniu 19 listopada 1967 r. Dr Ernst Krebs dokonał krótkiego przeglądu sześciu przypadków testicular chorionepithelioma. Potem dodał: “Cóż, istnieje pozytywna cecha tego, że się nie było uprzednio promieniowayma, ponieważ, jeśli napromieniowanie, które zawiodło, nie miało miejsca, nie można przyjmować, że jest to opóźniony efekt wcześniejszej radiacji. Tak więc ten przypadek podpada pod kategorie “spontanicznych regresji” ale kiedy spojrzymy na to w sposób naukowy, wiemy, że spontaniczna regresja zdarza się tu rzadziej, niż w jednym przypadku na 150 tysięcy tej odmiany raka. Statystyczna możliwość spontanicznej regresji, która by tłumaczyła rozwiązanie tych sześciu przypadków testicular chorionepithelioma (wszystkie wyleczone jedynie witamina B 17 Laetrile), jest daleko większa, niż statystyczne nieprawdopodobieństwo tego, że słońce nie wstanie następnego ranka.

Zapewne trafnie Griffin odnotowuje fakt, że z powodu wrogiej kampanii przeciwko B 17 Laetrile oraz z powodu trudności w zdobyciu “zakazanej” substancji, większość chorujących na raka zaczyna stosować witaminy, jako ostatnią drogę ratunku, długo po tym, jak zostaną już spaleni promieniowaniem i zatruci chemoterapią.

Kiedy “Świat bez raka” został napisany w 1974 r. – witamina B 17 Laetrile była jeszcze wolno dostępna w Australii. Teraz jej nie ma. Ostatni dane Australijskiej Fundacji Rakowej i wypowiedzi autorytetów medycznych ujawniły, że w ostatnim czasie Canberra rozważa każdy indywidualny przypadek osobno a następnie decyduje, czy pacjentowi można pozwolić importować wystarczającą ilość tego specyfiku dla jego własnego, osobistego użytku. Jeśli jej czy jemu uda się przeskoczyć przez tę przeszkodę, pozostaje im jeszcze znalezienie lekarza, który zgodzi się wstrzyknąć witaminę B 17. Wydaje się, że międzynarodowi lobbyści zdołali się dostać do polityków zanim dr Krebs zdołał się przedostać do australijskiej publiczności.

W ostatnim miesiącu australijska telewizja podala przerażającą wiadomość, że dwóch na trzech Australijczyków może spodziewać się zachorowania na raka skóry przynajmniej raz w ciągu swego życia. Wg ewidencji, zapewnionej przez dr Ernsta Kebsa juniora, Edwarda Griffina i dr Ryszarda MacKarness’a – ta liczba mogłaby się zmniejszyć do maleńkiego procentu, Jeśli Australijczykom pozwolono by na wolność wyboru w zakresie dotyczącym stosowania witaminy B 17 Laetrile. Może nadszedł już czas, aby Australijczycy zajęli stanowisko wobec tego niewątpliwie śmiertelnego problemu.

Występowanie „witaminy B17″
Najwyższe stężenie „witaminy B17″ można znaleźć w przyrodzie
Pestkach lub nasionach owoców: jabłka, moreli, wiśni, nektaryn, brzoskwiń, gruszce, śliwek,
Fasoli: bób (Vicia faba L.), ciecierzyca, soczewica (skiełkowana), fasola półksiężycowata , mung (skiełkowana), fasola ozdobna(Phaseolus coccineus).
Orzeszkach: gorzkie migdały, macadamia (podobne do laskowych), nerkowca
Jagodach: niemal wszystkie dzikie jagody. Jeżyny, aronii, żurawiny błotnej, dziki bez (Sambucus L. ), malin, truskawek.
Nasionach: lnu, sezamu, chia(Salvia hispanica)- czyli oleiste
Trawach: akacja (Acacia Mill.) , alfalfa (skiełkowana), wodnych trawach, sorgo alepejskie (Sorghum halepense (L.) Pers.) , trojeść amerykańska (Asclepias syriaca), pszenica(trawa).
Ziarnach: kasz owsa, jęczmienia, brązowego ryżu, gryki, kasz,chia, lnu, prosa, żyta, wyki, pszenicy(jagody).

I innych: pędach bambusa, fuschia roślin, Sorgo (Sorghum Moench), dzikiej hortensji, cis drzewa (igieł, świeże liście) (cis jest trujący! nie wiem kto takie rzeczy wmawia ludziom!).

Profilaktyka czyli reguła oparta na doświadczeniu:
Według dr Krebs, są zasady a by przyswoić dzienną dawkę „wit. B17″ którą można uzyskać poprzez jedną z dwóch następujących wskazówek:
Po pierwsze, zjadaj całą zawartość „wit. B17″, czyli owoce w całości (nasiona włącznie), ale nie jedz większej ilości nasion ponda te które były w całym zjedzonym owocu.

Przykład: jeśli jeść dziennie trzy jabłka, nasiona w trzech jabłkach zawierają wystarczającą ilość „wit. B17″. Więc nie będziesz już musiał jeść dodatkowo pestek z jabłek.

Po drugie, jedno jądro pestki z brzoskwini lub moreli na ok 4,5 kg masy ciała uważa się za więcej niż wystarczająca ilość w profilaktyce raka, choć dokładna liczba może się różnić dla osoby z indywidualnym metabolizmem i nawykami żywieniowymi.
Na przykład, człowiek o masie 77kg może zużywać 17 jąder pestek moreli lub brzoskwini na dzień i przyjmować biologicznie rozsądne ilości „wit. B17″.

I dwie ważne uwagi: Oczywiście, możesz zjadać dużo czegokolwiek. Ale po zjedzeniu zbyt wielu jąder pestek lub nasion, można spodziewać się nieprzyjemnych skutków ubocznych. Ta naturalna żywność powinna być spożywana w racjonalnych ilościach (nie więcej niż 30 do 35 jąder pestek na dzień).
Również wysokie stężenia „wit. B-17″ otrzymywane są przez jedzenie naturalnych produktów spożywczych w ich surowym lub kiełkującym stadium. Nie oznacza to, że umiarkowane gotowanie i inne ingerowanie zniszczy zawartości „wit. B-17″. Na przykład, Żywność gotowana w temperaturze wystarczającej do przygotowania tradycyjnej chińskiej kolacji, nie niszczy zawartości „wit. B-17″.

źródło: http://www.worldwithoutcancer.org.uk/

Related posts:

1. Nieżywi lekarze nie kłamią
2. Czy jemy smary?
3. Codex Alimentarius

Related posts:

1. Czy jemy smary?
2. Nieżywi lekarze nie kłamią
3. Poprawa wzroku – samoleczenie wzroku

Zagrożenie dla zdrowia jakie stosowi jego regularne spożycie jest bezsporne. Zaobserwowano, że cukry proste potęgują objawy astmy, nasilają objawy chorób psychicznych, powodują zmienność nastrojów, zmiany osobowości, wspomagają powstawanie chorób układu nerwowego, przyspieszają rozwój chorób serca, wywołują cukrzycę, powodują powstanie kamieni żółciowych, przyspieszają wzrost ciśnienia, wywołują artretyzm, jednym słowem po prostu zabijają Cię!

Niektóre szkodliwe rafinowane cukry (omówione poniżej) prawie zawsze zmieniają się bezpośrednio w tłuszcz! Glukoza, fruktoza, cukroza, galaktoza, maltoza i laktoza są trawione i przyswajane z tak dużą prędkością, że organizm musi je zmienić w tłuszcze nasycone, które są kleiste z natury i dostają się do systemu naczyń krwionośnych. Zatkane w ten sposób arterie zwiększają szanse na wylew, cukrzycę i osłabiają wydolność fizyczną.

Wysokie spożycie cukru niszczy wytrzymałość mięśni i w sposób dramatyczny ogranicza ich siłę!

Komórki mitochondrialne mięśni rozkładają cząsteczki glukozy potrzebnej do wytworzenia energii w mięśniach. Jednym z produktów ubocznych cyklu energii jest dwuwęglan octanowy, ocet.

Octany stanowią budulec dla cholesterolu. Jeśli octany powstają szybciej niż mogą zostać spalone, w wyniku reakcji enzymatycznej wewnątrz naszych komórek powstaje nadmiar cholesterolu i tłuszczy nasyconych. Powoduje to, że czerwone ciałka krwi stają się powolne, kleiste i niewydolne, wokół organów i w warstwie podskórnej powstają złoża nadmiernej ilości tłuszczy nasyconych lub ‘korki’ cholesterolu wewnątrz systemu naczyń krwionośnych. Utrudnia to transport ważnych substancji odżywczych i tlenu do obwodowych komórek mięśniowych.

Na nieszczęście dla tych, którzy delektują się słodkim smakiem, proces ten ma tendencję do przebiegania w jednym kierunku. I tak cukier zamienia się w tłuszcz, ale już tłuszcz uparcie pozostaje w postaci depozytu tłuszczu i jedynie surowy post lub niezwykle duże zużycie kalorii może spowodować, że zostanie zużyty jako źródło paliwa.

Mózg, jako organ, pełni w tym cukrowym równaniu wyróżniającą się rolę. Ludzkie życie i maksymalna efektywność mózgu zależy od zaspokojenia zapotrzebowania tego organu na szczególne paliwo jakim jest glukoza, kwas glutaminowy, czy ketony.

Jeśli glukoza jest nieobecna lub jej ilość jest niska z powodu niedożywienia lub dużego zużycia kalorii podczas intensywnych ćwiczeń fizycznych, organizm musi je uzupełnić lub pobrać z zapasów.

Dieta bogata w rafinowane węglowodany stymuluje nieprawidłową rekcję trzustki, która wytwarza insulinę w celu obniżenia poziomu cukru we krwi. Duża ilość spożywanego cukru może także podwyższyć aż czterokrotnie poziom kortyzonu i cholesterolu. Stałe wysokie spożycie prostych cukrów prowadzi do nadmiernego stymulowania, wręcz ‘wypalenia’ normalnych funkcji w zdrowej trzustce i nadnerczach.

Niższe niż prawidłowe lub zupełne wyczerpanie wydajności tych dwóch ważnych gruczołów wydzielania wewnętrznego prowadzi bezpośrednio do pojawienia się cukrzycy, komplikacji sercowo-naczyniowych, hipoglikemii i chronicznego zmęczenia. Bezpośrednim skutkiem spożywania dużej ilości cukru jest znaczący wzrost w surowicy krwi kwasów tłuszczy nasyconych, które zmniejszają dramatycznie ilość przenoszonego przez krew tlenu podczas wysiłku fizycznego.

Czerwone ciałka krwi zlepiają się i wolniej poruszają opóźniając dostarczenie potrzebnego tlenu do komórek mięśni. Ich niedotlenienie jest nieodłącznym towarzyszem licznych, wyżej wspomnianych, chorób degeneracyjnych.

Jako że rafinowane cukry spożywcze nie posiadają witamin i minerałów, żeby zostać wchłonięte przez system muszą sięgać do nagromadzonych w tkankach organizmu zapasów mikroelementów. Kiedy te magazyny zostaną opróżnione, metabolizm kwasów tłuszczowych i cholesterolu jest zahamowany, przyczyniając się do podwyższenia poziomu trójglicerydów w surowicy krwi, podniesienia ilości cholesterolu, powstania otyłości spowodowanej wyższą ilością nagromadzonych wokół organów i w warstwie podskórnej kwasów tłuszczowych .

Wzrost wagi ciała przyczynia się do podwyższenia poziomu cholesterolu poprzez obniżenie metabolizmu spoczynkowego. Niższe wartości metabolizmu spoczynkowego są bezpośrednio związane z uczuciem zmęczenia, braku energii, przyspieszonym starzeniem, artretyzmem i chorobą wieńcową. Sportowcom potrzebny jest wysoki wskaźnik metabolizmu, żeby posiadać jak najmniejszą ilość tłuszczu w organizmie i natychmiastowy dostęp do dużej ilości energii.

Czy przyczyną tego wszystkiego może być mała ilość cukru?

Cukier spożywczy jest pożywką dla szkodliwych bakterii w jelitach, grzybów, toksycznych organizmów i wszystkich form raka tkanek. Cukier i witamina C wykorzystuje tą samą drogę transportu, ale nie w tym samym czasie. Jeśli witamina C nie może dotrzeć do tkanek, gdzie jest potrzebna by kontrolować lub usunąć wirusa, grzyby czy organizmy nowotworowe, które objadają się cukrem, namnażają się wykładniczo.

Jest bardzo ważne, żeby pierwsze 4 etapy procesu hydrolizy witaminy C umożliwiły transport antyutleniacza do tkanek w maksymalnej ilości, umożliwiając w ten sposób odnowę komórek zniszczonych przez przepracowanie lub nagromadzony codzienny stres.

Zaobserwowano, że cukier spożywczy powoduje tworzenie się wiązań krzyżowych białek (ang. cross-link proteins), co prowadzi do szybszego powstawania zmarszczek na skórze i ogólnego starzenia się naszego największego organu jakim jest skóra. Ponieważ cukier pozbawiony jest witamin, minerałów, włókien i ma tak negatywny wpływ na system wewnątrzwydzielniczy, bardziej znaczący badacze i liczące się organizacje zdrowotne (American Dietetic Association i American Diabetic Association) zgadzają się, że konsumpcja cukru jest w Ameryce jedną z trzech wiodących przyczyn powodujących powstawanie chorób degeneratywnych.

W ostatnich latach spożycie cukru w Ameryce wrosło z 11,8 kg do 61kg cukru spożywanego przez jedną osobę rocznie! W latach 1887-1890, przeciętne spożycie cukru wynosiło tylko 2.3 kg na osobę rocznie! Choroby sercowo-naczyniowe i rak były niemalże nieznane na początkach XX w.

Jeśli ktoś porówna proporcje chorób degeneratywnych z ogólnym spożyciem tłuszczy, cukru, i modyfikowanych tłuszczy w przeciągu ostatnich 100 lat to przyczyną są kolejno 1. zmodyfikowane tłuszcze, 2. cukier 3. inne tłuszcze.

Jeśli zastanowimy się, które z nich i jak bardzo są niebezpieczne, można wymienić 5 rodzajów cukrów prostych, które jeśli dzięki nim uzyskujemy więcej niż 15% kalorii ze strawionych węglowodanów, są postrzegane przez większość specjalistów od żywienia jako „szkodliwe” dla zdrowia i uniemożliwiające osiągnięcie optymalnych wyników sportowych. Cukroza, fruktoza, miód i słód zostały tu opisane ze względu na rzeczywiste niebezpieczeństwo na jakie ich spożycie naraża nasze zdrowie, a co za tym idzie, sprawność fizyczną.

Cukier: wróg publiczny numer 1!

Cukrozę znajdujemy w niemalże wszystkich przetworzonych produktach takich, jak cukier stołowy, dekstroza, cukier naturalny, słody, syrop klonowy lub melasa ze zboża afrykańskiego sorga. Ten wytwarzany z buraka cukrowego lub trzciny cukrowej disacharyd (dwucukier) składa się z glukozy i fruktozy. Ponieważ nie zawiera ŻADNYCH witamin i minerałów musi je pobrać z organizmu w którym jest wchłaniany (podobnie jak robi to pasożyt wysysający ‘życie’ ze swojej ofiary).

Dekstroza jest monosacharydem znanym jako glukoza i stanowi jeden z głównych składników w wielu przetworzonych produktach spożywczych. Została wymieniona w grupie razem z cukrozą ponieważ bardzo podobnie do pasożyta witaminowo-minerałowego – cukrozy; po to, żeby móc zostać wchłoniętą po strawieniu musi ograbić organizm z wartościowych zapasów mikroelementów.

Naturalny/brązowy cukier to biały cukier, który też w większej części jest cukrozą. Kosztuje więcej i jest w 96% mniej od niej przetworzony w porównaniu do cukru stołowego, który zawiera aż 99% cukrozy. Puste kalorie pochodzące z tego tak zwanego ‘zdrowego produktu’ mają dokładnie takie same działanie jak cukroza.

Melasa jest robiona z odpadów pozostałych po produkcji cukru stołowego. Zawiera niewielkie ilości żelaza, wapna i witamin z grupy B, ale to drobne dobrodziejstwo jest równoważone 65 procentową zawartością cukrozy.

Ekstrakcja zboża afrykańskiego pozwala uzyskać melasę sorgo. Podczas tego procesu większość witamin i minerałów ulega zniszczeniu, pozostaje jedyne mała ilość żelaza i pestycydów, jako elementy towarzyszące słodkości składającej się w 65% z cukrozy.

Tyle samo cukrozy zawiera również syrop lub cukier klonowy. Procesy towarzyszące obróbce powodują dodatkowo jego zanieczyszczenie ołowiem: jest on gotowany w ołowianych pojemnikach, z których ołów przenika do syropu i jego końcowych produktów wytwarzanych z niego na rynek.

Formaldehydowy granulat umieszczony w szczelinach drzew klonowych, (żeby sok cały czas płynął), często przenika do niego i jego produktów końcowych. Inne okropności znalezione w syropie/cukrze klonowym to środki antygrzybiczne, chemiczne środki czyszczące i tłuszcz zwierzęcy. Dodaj do tego gotowanie w ołowianych kadziach i twój produkt staje się smakowitym, słodkim i rozkosznym ozdobnikiem z trucizną!

2. Fruktoza: nie aż tak znowu inna…

Fruktoza jest tylko wtedy „naturalna” kiedy znajduje się w świeżych owocach zawierających wszystkie enzymy, witaminy i minerały pozwalające skutecznie ją przyswoić, jako bogatą odżywczo dla organizmu ludzkiego. Około 20 razy słodsza niż rafinowany cukier, przetworzona fruktoza jest stosowana jako słodzik do wszelkiego rodzaju pakowanej żywności.

Fruktoza nie podnosi znacząco poziomu cukru we krwi. Podnosi za to znacząco ilość trójglicerydów! Trawienie fruktozy przebiega bardzo powoli. Do całkowitej przemiany fruktozy w glukozę i octany, zużywana jest energia ATP zgromadzona w wątrobie.

Przetworzona glukoza jest metabolizowana i przerabiana na małe zapasy glikogenu (przez wątrobę dla nie samej i dla mięśni), ale jej trawienie jest utrudnione, podnosi poziom trójglicerydó w surowicy krwi, ograbia doszczętnie organizm zapasów witamin, enzymów i minerałów oraz wątrobę z zapasów by ATP po to, żeby ‘zjadacz’ mógł się cieszyć chwilą słodkiego smaku.

Miód: niespodzianka numer 3

Nawet “miód naturalny” jest przyjacielem, ale tylko dla pszczół! Nikogo nie dziwi fakt, że honey bear (ssak posiadający chwytny ogon żyjący na drzewach w części tropikalnej Ameryki Płd, żywiący się owocami) jest jedynym zwierzęciem występującym w naturze mającym problemy z zębami (miód niszczy zęby szybciej niż cukier)!

Jest najbardziej kaloryczny ze wszystkich cukrów – 65 kal/łyżkę stołową. Cukier ma tylko 48 kal/łyżka stoł.!

W miodzie dostępnym w handlu znaleziono pestycydy (kancerogenne) stosowane na farmach i obecne w kwiatach. Miód może okazać się fatalny w skutkach w wypadku dzieci, których niedojrzały system trawienny nie jest w stanie skutecznie poradzić sobie z rozwojem przetrwalnika bakterii jadu kiełbasianego .

Enzymy i składniki odżywcze, które zawiera miód są niszczone podczas obróbki termicznej przez producentów po to, by nadać mu klarowny wygląd, co zwiększa sprzedaż. Niektórzy pszczelarze karmią swoje pszczoły wodą z cukrem, żeby zwiększyć ich produkcję miodu i polepszyć smak, zaś inni z takiego samego śmiesznego powodu dodają syrop słodzący.

4. Trójka: Xyli, Sorbi & Manni

Xylitol jest wyciągiem z celulozy brzozowej. Chociaż ma taką samą ilość kalorii jak cukier, jest metabolizowany w inny sposób i mogą go bezpiecznie używać diabetycy i hipoglikemicy. Bakterie znajdujące się w ślinie nie odżywiają się, nie rozmnażają ani nie fermentują na bazie xylitolu, jak to się dzieje w przypadku innych cukrów prostych.

Sorbitol i Mannitol – słaba przyswajalność czyni je dobrymi do stosowania w bezcukrowych gumach do żucia i słodyczach. Obydwa stanowią pożywkę dla bakterii o nazwie streptococcus i powodują wzrost jej liczby w jamie ustnej. Mutacje tej bakterii można znaleźć na powierzchni zębów.

Kiedy równocześnie spożywane są inne cukry, bakterie te mnożą się stwarzając doskonałe możliwości dla pojawienia się jeszcze większych problemów z zębami. Chociaż nie ma udokumentowanych badań potwierdzających taką zależność, niektórzy są przekonani o kancerogennych i mutagennych właściwościach takiego zestawienia.

Być może żołądek już to potwierdził: w przypadku dłuższego okresu ich spożywania bądź spożycia większej ich ilości pojawiają się problemy żołądkowe i biegunka.

5. Syrop z maltozy

Większość syropów słodowych dodawanych ze względu na swój słodki smak, podnosi poziom cukru i trójglicerydów we krwi. Wiele syropów ryżowych, oraz innych syropów słodowych zawiera znaczną ilość glukozy, maltozy i syropu zbożowego dodanego w celu podwyższenia słodkości.

Niestety, wywołuje to taka samą reakcję jak w wypadku zwykłego cukru – ograbia organizm z ważnych enzymów, minerałów i witamin niezbędnych do prawidłowego trawienia Jedynie stuprocentowy słód jęczmienny wywiera minimalny wpływ na fizjologię, ale jest poza zasięgiem większości osób ze względu na cenę.

Cukry proste w rozsądnie niewielkiej ilości są bezpieczne JEŚLI zawierają wystarczającą ilość enzymów i witamin/minerałów do złagodzenia skutków przez nie wywieranych na przyswajanie, chemię krwi i możliwa jest ich asymilacja w cyklu energetycznym wspierającym zarówno zdrowie i jak i dynamiczny rozwój mięśni.

Autor:
Bill Misner, Ph.D. E-CAPS Inc. & Hammer Nutrition Ltd. 1-800-336-1977

http://www.dobrametoda.com/ARTYKULY/cukier_zabojca.htm

Related posts:

1. Zdrowy cukier – Cukier brzozowy – Ksylitol
2. Mity o cholesterolu
3. Nieżywi lekarze nie kłamią

Related posts:

1. Nieżywi lekarze nie kłamią
2. Witamina B17 (laetrile) – lekarstwo na raka
3. Genetycznie modyfikowana żywność

Related posts:

1. Nieżywi lekarze nie kłamią
2. Sklep internetowy
3. Co zawierają popularne napoje?